بررسی عدالت فضایی در توزیع امکانات و خدمات بهداشتی- درمانی در شهرستان‌های استان خوزستان

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 کارشناس ارشد جغرافیا وبرنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تهران

چکیده

از دیدگاه عدالت فضایی، عدالت دربرگیرنده مفاهیمی چون توزیع متناسب عملکردها و خدمات، دسترسی مناسب به مراکز خدماتی و فعالیتی، بدون تبعیض و تفاوت بین ساکنان یک شهر یا منطقه شهری می‌باشد. هدف این تحقیق بررسی وضعیت عدالت فضایی در توزیع امکانات و خدمات بهداشتی- درمانی در شهرستان‌های استان خوزستان می‌باشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از لحاظ روش بررسی توصیفی- تحلیلی می‌باشد. داده‌های تحقیق از سالنامه آماری استان خوزستان در سال 1390 گرداوری شده و به وسیله نرم‌افزارهای SPSS, EXCEL, GIS و همچنین روش‌های تاپسیس، تحلیل خوشه‌ای، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون مان ویتنی و سایر روش‌های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این تحقیق عدالت فضایی در توزیع توسعه بهداشتی- درمانی در شهرستان‌های استان خوزستان از دو منظر جغرافیایی و جمعیتی مورد بررسی قرار گرفت. از نظر جغرافیایی توزیع امکانات و خدمات بهداشتی-درمانی متعادل و متوازن به نظر می‌رسد؛ اما از نظر جمعیتی توزیع امکانات بهداشتی درمانی نابرابر می‌باشد و در تضاد با عدالت فضایی قرار می‌گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An investigation of the spatial justice in distribution of Hygienic – Therapeutic facilities and services -in the cities of Khuzestan province

نویسندگان [English]

  • Saied Maleki 1
  • Reza Ahmadi 2
  • Zabih-Alah Torabi 3
چکیده [English]

From spatial justice perspective , justice encompasses concepts such as appropriate functions and services distribution, convenient access to services and activities without discrimination between residents of a city or urban area. The purpose of this study is to evaluate the state of special justice in the distribution of Hygienic – Therapeutic services and facilities in the cities of Khuzestan province. For this practical study, the analytic–descriptive method was applied. The data were collected from the statistical yearbook of Khuzestan in 1390. The collected data were analyzed by using of different softwares such as SPSS, EXCEL, GIS and also TOPSIS methods, cluster analysis, Pearson correlation coefficient, Mann-Whitney test and other statistical methods. In this study, spatial justice in the distribution of hygienic- therapeutic development in the cities of Khuzestan province both in geography and population terms was examined. The geographical distribution of Hygienic –Therapeutic services seems balanced and harmonious. But from the population point of view, the distribution of health facilities are unequal and in conflict with justice.

کلیدواژه‌ها [English]

  • spatial inequality
  • Spatial Justice
  • development
  • Hygienic – Therapeutic development
  • Khuzestan Province